Balangkas ng Pagbabago

Ang mga pangunahing balakid kung bakit naghihirap sa buhay ang ating mga kababayan at hindi umuunlad ang ating bansa ay ang mga sumusunod:

1 Kulang ang inaani nating palay kaya umaangkat tayo ng bigas sa ibang bansa. Dahil dito, tumataas ang presyo nito at hindi na kayang bilhin ng ating mga maralitang kababayang kung kaya’t nagkakagutom na sila.

2 Kawalan ng pagasang makakaahon pa sa kahirapan ang mga maralita nating kababayan dahil kinamkam na ng ilang mayayaman o may kapangyarihan ang halos lahat ng yaman sa ating bansa.

3 Kakulangan ng trabaho sa ating bansa ang dahilan kung bakit marami sa ating mga maralitang kababayan ang umaalis upang humanap ng trabaho saan man sa mundo at hindi inaalintana kung sila ay babalik pa na buhay.

4 Laganap ang krimen sa buong bansa dahil sa walang mabuting trabajo upang itawid sa gutom o kaya’y itakip sa mahigpit na pangangailangan ng sarile o ng pamilya.

5 Ang karamihan ng mga rebelde sa Mindanao ay ipinaglalaban na mabawi ang mga lupaing dati rati ay kanila ngunit ngayon ay pagaari na ng iba, o kaya’y naghihimagsik dahil walang makamit na hustisya ang kanilang kaapihan.

Ang ugat ng lahat ng ito ay ang masamang pamamalakad ng ating gobiyerno na pinamumunuan ng mga taong walang malasakit sa mga mahihirap at pagmamahal sa bayan. Wala silang hinangad kundi nakawin ang kayamanan ng bansa sa ano mang paraan at magpasasa sa kanilang kinaluluklukan sa pamahalaan. Hindi nila inaalintana ang mga kababayan nating nagugutom, may karamdamang hindi mapagamot, hikahos sa buhay dahil walang trabaho, inapi at nilabag ang karapatan ngunit walang katarungan, at higit sa lahat, ang kawalan ng pagasa na bubuti pa ang buhay dito sa ating bansa.

Salamat na lamang at may eleksiyon sa 2010, at ito na marahil ang ating pagasa na maituwid and lahat ng baluktot sa ating pamahalaan at lipunan. Sana naging aral na sa ating mga kababayan ang walang patumanggang paghalal ng kahit na sinong hindi sinuri and lubos na pagkatao at karanasan. Sa darating na halalan ay piliin natin ang taong pinaniniwalaan nating maglilingkod ng tapat sa bayan at hindi mananamantala sa pamahalaan.

Ang mga balakid na ating nararanasan sa ngayon ay madaling malulunasan kung ang mga mahahalal na pamunuan sa darating na eleksiyon ay mga taong may malinis na budhi, tapat manungkulan, hindi magnanakaw ng kahit isang kusing, may sapat na dunong at karanasan, at hindi madidiktahan ng sinoman. Ang dapat na unahin ng bagong pamunuan ay ang sumusunod na pagbabago:

Una: Gumawa ng bagong batas na magtatakda na ang bawat pamilya o samahan sa bansa ay maaring magari ng tatlong hectariang lupang-sakahin lamang, at ang sosobra doon ay kukunin ng pamahalaan matapos bayaran ito sa mayari ng lupa sa halagang umiiral sa lugar na iyon.

Pangalawa: Lahat ng lupain na malilikum ng gobiyerno sa mga dating mayari nito, at pati na rin ang lahat ng lupaing-sakahin na pagaari ng gobiyerno ay ipamimigay sa mga pamilyang walang lupa sa tasang dalawang hectaria bawat pamilya at ito ay titituluhan sa ngalan ng bagong mayari. Kung nais ng pagbibigyan ng lupa ay maari pa rin silang pautangin ng pamahalaan ng halagang ipagpapagawa ng dampa na titirahan nila at pambili ng kalabaw at gamit sa pagsasaka.

Pangatlo: Bilang kapalit ng libreng lupa ay mangangako ang bibigyan ng lupa na gagampanan niya na sakahin ang lupa, magtanimj ng mga gulay, at magalaga ng mga hayop na maaring makaragdag sa kanilang kikitain upang mapabuti ang kanilang buhay, at sa sandaling mapatunayan ng pamahalaan na nagpabaya siya sa tungkuling ito ay babawiin ng pamahalaan ang lupa upang ibigay naman sa ibang pamilya na nais magsaka.

Pangapat: Ang lupang ipamimigay ay doon sa lugar o lalawigan kung saan ipinaganak ang ama o ina ng pamilya o kung saan makakabuti ito sa kapakanan ng bayan. Ito ay kailangan upang hindi maging siksikan ang mga naninirahan sa mga lunsod at mga bayang marami nang naninirahan.

Panglima: Baguhin ang sistema ng paniningil sa buwis upang maiwasan ang malawakang pagkawala nito sa kamay ng mga naniningil at sa pandaraya ng mga negosyante. Sa halip nito ay ipataw ang buwis na sampong purciento (10%) sa halaga ng lahat ng bagay na ililipat ang pagaari sa iba. Halimbawa: benta ng kalakal sa loob at labas ng bansa, hango ng kalakal buhat sa ibang bansa, suweldo, kumisiyon, abuloy, renta, at iba pa. Ito ay madaling kuwentahin, at mahirap dayain, at mas malaki ang malilikum ng gobiyerno kaysa umiiral na sistema.

Kung maisakatuparan na ng gobiyerno ang ng ito ay makakaranas na ng milking ginhawa sa buhay ang mga maralita nating kababayan at makakausad na muli sa pagunlad and ating bansa tulad ng mga sumusunod:

1 Magiging sagana na sa palay, gulay, at iba pang pagkain ang ating bansa kung kaya’t wala nang magugutom, at kung sobra man ang aanihin ay maari nating ipagbili sa ibang bansa.

2 Kung gaano karaming hectaria ng lupa ang ipamimigay sa mga pamilyang walang lupa, kalahati ng bilang nito ang pamilyang mahahango sa hairpin, at hindi na magbabalak pang umalis upang humanap ng trabaho sa ibang bansa.

3 Mababawasan na rin ang krimen dahil lahat ng mga taong bibigyan ng sariling lupa ay magiging abala na sa pagsasaka. Ang matitirang pamilya na hindi mabibigyan ng lupa ay madali nang makakita ng trabaho na iiwanan ng mga nabigyan ng lupa.

4 Maging ang mga taong pinaghahanap ng batas tulad ng mga NPA, MILF, Abu-Sayyap, at iba pang kriminal ay susuko na sa pamahalaan dahil ang mga dahilan o layunin na kanilang ipinaglalaban ay tinutupad na ng gobiyerno.

Ito po ang mga pangunahing pagbabago na dapat gawin ng bagong pamunuan upang malunasan ang umiiral na kahirapan at ligalig sa ating bansa. Kaalinsabay po nito ay maaring na ring harapin ng panunuan ang pagunlad ng bansa, halimbawa:

Dahil mawawala na ang ligalig sa bansa, madali nang hikayatin ang mga banyaga na maglagay ng negosyo dito sa ating bansa ng sa gayo’y madagdagan ang kita ng pamahalaan at magbigay pa ng trabaho sa ating mga kabataan;

Pagyamanin po ang lahat ng “tourist spots” sa ating bansa ng tulad sa mga pangunahing bakasyunan sa ibang bansa upang dayuhin tayo ng mga turista saan mang sulok ng mundo. Magdudulot ito ng malaking kita para sa mga negosyante natin at mga trabaho naman sa ating mga kababayan;

Isaayos po ang “structure” ng lahat ng opisina ng pamahalaan sa buong bansa na sobra sa tao at walang sistema ang pamamalakad upang makatipid sa suweldo at mapabuti pa ang paglilingkod sa mga mamamayan;

Dagdagan po ang bilang at suweldo ng mga sundalo, pulis at mga nagtuturo (teachers) sa mga paaralan sapagkat hindi po sapat ang kanilang kinikita upang ibuhos nila ang kanilang kakayahan sa paglilingkod ng tapat sa bayan.

Magtayo ng sapat na bahay-paaralan sa lahat ng purok sa bansa upang lahat ng bata ay makapagaral.

Ang lahat po ng puwesto na may maselang tungkulin sa pamahalaan (tulad ng mga justices, judges, chief of police, commisioners, at iba pa) ay dapat hinahalal ng taong bayan tulad ng ginagawa sa America at hindi inaappoint lamang ng sino man upang sa gayo‘y ang utang na loob nila ay sa bayan at hindi sa tao o samahang naglagay sa kanila sa puwesto.

Itigil na ang pagbibigay ng “pork barrel“ at sa halip nito ay magtatag ng isang kumisyon na binubuo nang lahat ng kabinete ng Pangulo na siyang magtatakda kung ano ang higit na kailangan at kung magkano ang dapat gugulin sa bawat proyecto na batay sa kahilingan ng mga alcalde ng bayan at mga gobernador ng lalawigan.

At bilang pangwakas, sana ay lansagin na ang mababang kapulungan ng kongreso dahil wala pong mabuting kinahihinatnan ang kanilang pananatili at lumalaki lamang ang gastusin ng gobiyerno. At sa halip nito ay dagdagan na lamang ang bilang ng mga senador upang nang ang bawat lalawigan ay may isang senador na magiging kinatawan nito at karagdagan tungkulin sa paggawa ng batas. Kailangan pong lahat ng maaring tipirin sa pamahalaan ay ipatupad ng sa gayo’y madagdagan ang biyayang ibibigay sa ating mga kababayan at mipabilis ang pagunlad ang ating bansa.


PEDRO ALBEA
PeteandCel@aol.com