This is not relevant to any of the topic herein I just want this letter posted to have it read by many...

August 21, 2007
9:30 PM

Hapon, sa pagitan ng 1:00 ng hapon hanggang 4:00 ng hapon. Sa Purok 3 Dulo Isla Puting Bato Tondo Manila.


Ayon sa nakasaksi. Nasa labas sya ng bahay ng kanyang magulang, ng may biglang paharurot ng humintong dalawang sasakyan sa harap ng bahay nila, ang isa ang kulay pula, may mga bumabang mga kalalakihan na may baril. Ang target na bahay ay ang bahay namin na ang nakatira na sa ngayon ay ang bunso kong kapatid na si Pio Yanson Jr. kasama ang kanyang pamilya, (2 anak at ang kanyang asawa).

Noon ang magulang ko ay doon pa nakatira, mula ng kinuha ko na sila at itinira ko sa bahay ko, dumadalaw na lamang sila doon. Kaya pinauupahan na lamang ang kabilang kwarto ng bahay. Marami na ang umuupa doon. Dahil sa ibaba wala naman nakatira, nilagyan ng 2 makina ngVideo games 2, ng mga biyanan ng kapatid ko at sya ang pinagbabantay.

Ng hapon na yon, Augusto 21, 2007, sa bahay naming ang tungo ng mga naka civiliang mga pulis ng WPD homicide section United Nations Manila. Ayon sa kanila may 2 katao silang hinahanap na ang pangalan ay Raffy. Ayon sa kanilang informer, doon sa bahay naming nangungupahan. Ang 2 lalaking pakay nila ay di umano sila ang pumatay sa batang natagpuan sa loob ng maleta.

Sa pangyayaring kitang kita ng asawa ng kapatid ko ang pangyayari, ang ayos ng pulis, kung papaano pumwesto sa mga batuhan na nakapatungpatung doon. Dahil sa dumating na mga pulis, ang mga naglalaro ng video games ay nag takbuhan sa pagaakalang ang video games ang pakay nila. Kaya lahat ng tao doon ay nagtakbuhan. Ang kapatid ng oras na yon ay nasa itaas ng bahay nag bibilang ng barya na kinita sa video games. Ng makarinig ng nagtatakbuhan at nagkakagulo, tumakbo narin paakyat sa bubungan, sa takot na ang video game ang huhulihin. Sa pangyayaring ito, nakita ng hipag ko na ang isang pulis ay may binabaril na tumatakbo, hindi nya alam na asawa nya na pala ang binaril. Unang putok, hindi tinamaan ang kapatid ko. Kitang kita ng hipag ko kung papaano umayos ng pwesto ang pulis na aasintahin ang tumatakbo dahil hindi nya ito tinamaan sa unang putok nya. Kaya inasinta sa pangalawang putok sa ULO tinamaan ang kapatid ko. Ang nasabi nalang ng hipag ko, Patay. May narinig sya nagsabi isang sa kasamahan ng bumaril na tama na yan patay nay an. Inakyat nila at hinihila pababa ng bubong ang lalaking binaril, Mayamaya narinig ng hipag ko ang isang pamangkin na nagsabi, tita si tito Nonoy ang nabaril. Nagulat ang biyanan ng kapatid ko ang nasabi, manugang ko yan hindi ang hinahanap nyo. Kaya isinakay nila sa sasakyan, sabi ng hipag ko sir sasama po ako asawa ko po yang nabaril. Ang ng pulis hindi pwede, sumunod ka na lang sa Tondo General Hospital at tinabig sya pababa ng sasakyan at natumba sya sa may kanal matubig. Lumapit sya sa isa pang sasakyang pula, pinagsarhan sya ng pinto. Kaya ng may dumaang isa pang tri c kle, nakiusap sya na ihatid sa Tondo General Hospital, pero wala doon ang asawa nya. Pumunta sya ng Jose Reyes, San Lazaro, at PGH ay wala rin. Huling pinuntahan ay ang GAT sa Tondo Manila, at doon nya ito nakita. Dahil sa kakulangan ng kailangang gamit para sa kanyang tama, nilipat ang Asawa sa PGH Taft Avenue. Hanggang ngayon ay nandoon pa sya sa recovery room. Sa awa naman ng Panginoon, araw ng Linggo nagising sya at nagsisigaw sa sakit. Araw ng Lunes, ng dumalaw ako, medyo nakakapag salita na sya. Hanggang ngayon under observation pa, pero ayon sa mga doctor, malaki ang chance na mag tuloy tuloy ang kanyang paggaling.

Tiningnan ko ang medical record nya mula sa GAT, ang pangalan ng Pulis na nakalagay sa Others column ay si PO2 Rommel Del Rosario. WPD homicide section.


Kahapon araw ng Myerkules, Agosto 22, 2007 hindi ako pumasok sa trabaho para samahan ang Mother ko sa WPD station, dahil gusto raw ng mga taga Homecide na makipag arreglo. Hinanap ko ang nakapangalang PO2 Rommell Del Rosario sa Homecide Section, ayon sa napag tanungan namin na si Inspector Jay Santos wala daw at may inaasikasong ibang kaso. Pinag antay kami kung willing daw kaming mag hintay, pina panood ng TV at may electric fan pa, inalok ng juice, or coffee. Sabi naming kakain lamang salamat wag na lang. Kasi nga kapapananghalian lang naming bago kami pumunta ng Mother ko pasado 11:00 na ng tanghali yon. Kinakausap kami kahit papaano ni inspector Jay Santos, tinanong kung taga saan kami, anong probinsya sinagot naming, ang sabi ko ako sa Cabuyao, ang probinsya naming ay sa Bicol pero halo halo na doon bicol at bisaya meron narin. Mabait naman sya makipag usap, kita ko naman ang willingness nila na tumulong at pagaalala at concern nila sa kalagayan kapatid ko. Pinag darasal daw nila ang kaligtasan at maagang paggaling ng kapatid ko. Nakakatuwa naman sabi ko kasi may katulong kami sa pagdarasal sa kaligtasan ng brother ko. Kimusta kung ano na ba kondisyon at Nonoy ang tawag nila tulad ng tawag namin dahil yon ang palayaw nya. Mga ilang minuto rin, kinausap na kami nina Inspector Jay Santos nakita ko sa kanyang ID na suot, at si Hepe Maying na ang pagkakaalam ng hipag ko ay Angkiling, wala kasing ID suot. May hinanda akong proposal para lamang sa seguridad ng kapatid ko at ng pamilya nya. At binigay ko sa kanila iyon, bago pa nila ipinabasa sa akin ang sulat na ginawa nila. At ang sabi ay pag-aaralan daw nila ang sulat ko. Ito po yon.

================
August 22, 2007



KASUNDUAN:



Bilang nakatatandang kapatid ng Biktima na si Pio Yanson Jr., nais ko po sanang masiguro ang tuluyang paggaling at kaligtasan ng aking kapatid.

Napagkasunduan naming bilang mga kamag-anak ng biktima ang mga sumusunod na pangangailangan:


1. Nais po lamang sana naming humiling ng masusing pagsubaybay at pagaalaga sa kanyang kalagayan at sa sugat na dulot ng bala na tumagos sa kanyang ulo.
2. Nais naming ilipat ng isang silid na kung saan masusubaybayan siya ng mabuti ng mga doctor. O kung maari ay ilipat sya ng Hospital at sasagutin lahat ang mga bayarin, (hospital at mga gamot) ng mga nakabaril sa kanya.
3. Gamot kahit na sya ay nakalabas na at nag papagaling, ay kailangang sagutin ng mga nakabaril.
4. Lahat ng gastusin ng kanyang pamilya ay sasagutin ng mga nakabaril hanggat hindi pa nya kayang maghanapbuhay.
5. Ang mga araw na nakaratay sya sa hospital ay kailangang punuan at bayaran ang lahat ng gastos ng mga nakabaril lalo na ang gastos para sa mga gamot.




Gumagalang,

Lilybeth V. Yanson
Nakakatandang kapatid ng Biktima/Pasyente



Editha Yanson
Ina ng Biktima/Pasyente

Hindi nila nagustuhan ang salitang nakabaril dahil ayon sa dalawang kausap namin, under investigation pa raw ang nangyari. Hindi lang naman daw ang grupo nila ang pumunta doon, at hindi paraw nila alam kung sino sa kanila ang nakabaril. Ayon kay Hepe Mayling, marami naman nakatira doon na may mga baril, kaya malamang walang aamin. Sabi ko ay ganoon po ba, wala po problema kasi kitang kita po ng hipag ko ang bumaril at namumukhaan pa nya lalo na yong tumabig sakanya. Kaya nga lang hindi alam ang pangalan, mukha lang. At dagdag ko pa ang basyo ng bala ng baril na ginamit ng taong bumaril sa kapatid ay nakuha pa nila. Tinanong ko sila kung bago sila pumunta ng lugar na yon at hulihin nga ang taong huhulihin ay kung kilala ba nila ang itsura ng huhulihin nila, ang sagot nila oo ayon sa diskripsyon ng informer nila. Tanong ko pa, kung ang diskripsyon ba ang tugma sa kapatid ko, sabi hindi daw, hindi pala eh bakit siya inasinta at sa unang putok hindi tinamaan, kaya umayos ng pwesto at inasinta sa ulo pa?
In line of duty daw kaya aksidente daw ang pagkakabaril. Hellooooooooooooooo.

Tungkol naman sa sulat na ginawa nila, iyon ay naglalahad ng pangyayari na pinapalabas na aksidente ang nangyari at nakapangalan sa kapatid ko na si Pio Yanson, na nangangako na hindi mag sasampa ng demanda o reklamo, dahil aksidente lamang ang nangyari. Ayon sa dalawang kausap namin ng Mother ko, kailangan lang daw naming pirmahan yon para makasiguro sila na walang demanda o reklamo na magaganap. Dahil nga naman ayaw ng magulang ko ng gulo, at hindi mag rereklamo ang magulang ko. Pipirmahan naming iyon o ng kapatid ko tapos mag bibigay daw sila ng Sampung Libong piso bilang tulong pinansyal na galing mismo sa bulsa ng nakatataas sa kanila. Ang sabi ko naman, pag katapos ba naming pirmahan yang ginagawa nilang sulat at tanggapin ang sampung libong piso ano naman ang kasunod? Ang sabi nila tutulong naman daw sila, kahit isang libo sa isang buwan. Natatawa ako kasi isang libo isang buwan, samantalang ang gamut ng kapatid ko ay kulang-kulang isang libo ang isang araw. Hindi naman daw sila titigil sa pagtulong, gusto lang naman daw nila na makasiguro na walang mangyayaring demandahan o reklamo. Ganito naman ang sagot ko. Kung sila naniniguro na walang magdedemanda, ako rin naniniguro na sasagutin nila ang gamut ng kapatid hanggang syay naggagamot. Araw araw dapat sagutin nila lahat ng gamut. Sabi ko pa, okay, pipirmahan ko yan, pero kailangan ko ring makasiguro na tutupad sila sa pangako nila na hindi puputulin ang pagtulong sa pasyente. Sabi ko kahit man lang sa yellow pad sa kapirasong papel may maipakita lang ang sinumang pupunta sa office nila para humingi ng pambili ng gamut. Ayaw nila at yon daw ay bawal. Sige di hindi pala tayo magkakasundo. Sabi nila may word of honor daw sila, ang sabi naman ako meron din akong word of honor, dahil pinag pipilitan nila na pirmahan ko yon, pinagpipilitan ko rin na gumawa sila kahit maikling sulat lamang para naman harapin nila kung sinuman ang pupunta sa kanila at kukuha ng pambili ng gamot. Mula ng Linggo hanggang kahapon nakapag bigay na raw sila ng 5,000 piso. Una sa biyanan ng kapatid ko 4,000 na libo at binigay sa Mother ko ang iba para pambili ng gamot at ang iba naman ay panggastos ng mga naglalakad. Ganito sabi ko sa kanila para makasiguro na sa gamut lamang mapupunta ang binibigay nila, sa Mother ko na ibigay ang pambili ng gamot dahil dadalhin ng Mother ko ang reseta ng doctor. At yon ang basihan na may bibilhing gamot, at wag na mag abot ng pera sa mga biyanan ng kapatid ko.

Sa madaling kwento, walang naganap na pirmahan, hindi nila binigay ang hiningi kong sulat hindi ko rin pinirmahan ang pinabasa nilang sulat. Pumasok yong dalawang kausap namin ng Mother sa silid ng Nakatataas sa kanila, at pag labas, may 2,000 pesos na binigay sa’min, pambili ng gamut. Yon naman ay pinatanggap ko sa Mother ko at pumirma narin ako. Pinalagay nila contact noumbers ko sa office at Cell phone number
Para pag gusto nila akong kontakin magagawa nila, at sa kagustuhan ko na rin na malaman ang resulta ng proposal ko binigay ko number sa office kung saan ako nag tatrabaho at ang cell phone number ko. At tinanong ko kung sino ang hahanapin kapag pupunta doon ang Mother ko na magdadala ng reseta at hihingi ng pambili ng gamot, sumagot sila si Mayling na raw ang hanapin at araw-araw daw sya nasa office. At umalis na kami, bumalik na kami sa PGH. Ayon sa Doktorang nakausap ko sa desk ng recovery room, kinumusta ko ang kapatid ko ang sabi nya ililipat na nga raw sa ward 6, kaya nag antay pako hanggang alas sais ng gabi wala paring pag lilipat na nangyari. Habang naghihintay ako may dyaryo doon sa katabi ng bed ng kapatid ko na pinakita sakin ng hipag ko at itinuro ang 3 litrato ng tao, sina Raffy nga yon, ang mga lalaking pakay nila, naibalita na ang nangyaring pagkakahuli sa 3 samantalang ang nangyari kapatid ko eh secret lang, wala man lamang nakakaalam ng ginawa ng walang hiyang pulis na yon.
Ngayon, Huwebes, Agosto 23, 2007 hindi ako naka dalaw dahil may pasok pa ko, kaya tinext ko na lang ang nanay ko kung nailipat na ng ward 6, hindi paraw nalilipat mula ng umalis sya.



Kung anuman po ang mangyayari pa sa susunod, idudugtong ko na lang dito.

Thank you Mr. Nick L. Pura. Here's the follow up story...i

August 23, 2007

Tinext ko ang Mother ko para kumustahin ang kapatid ko kung ano na ang kalagayan, hating gabi na dahil hindi ako mapakali at hindi ako makatulog sa pag-aalala. Mataas na nga raw ang lagnat at gusto na akong patawagan sa kanya at papuntahin ng PGH. Lalo akong nag alala, dahil sabi ng doctor pagnilagnat sya ibig sabihin may inpeksyon ang tama nya. Ayoko na maghintay na lang sa kung anong mangyayari na wala man lang akong magawang aksyon para sa kapatid ko. Hindi ako makatulong sa financial na gastusin, pero alam ko may maitutulong ako. Magdamag akong nagisip, kahit na puyat nakapasok parin ako sa trabaho ko.


August 24, 2007

Masakit sa dibdib sa ulo ang pag iisip, kung ano ba talaga ang gagawin ko. Nais ko pa imbistigahan ang nangyari, kaya nagtanung-tanong ako kung sino ang may alam sa mga kasamahan ko sa trabaho, kung sino ang dapat kong lapitan.

Kaninang hapon, may nagyaya sakin na sumama ako para humingi ng tulong para sa kapatid ko. Dahil nga pinapalabas na aksidente ang nangyari dahil in line of duty daw yon. Para po malaman sana kung sino ba talaga ang bumaril. Nais ko sana may mag imbistiga bukod sa ginagawang imbestigasyon ng mga nasa homicide division.

Sumama ako ang tungo namin ay kay Tulfo at hihingi kami ng appointment schedule. Nakarating kami ng Pasig sa DWIZ, nag kataong oras ng programa ni Secretary Raul Gonzalez, at nagkataon na si Sir Tony A. Calvento ang nandoon. Tinawagan nila si Chief Ankiling at habang nasa phone si Chief, sinabi nga at tinanong kung naalala ni Chief yong pangalan ko at ang kaso ng nabaril na si Pio Yanson Jr. OO daw. Alam nya, at lahat ng usapan ay narinig ng buong Pilipinas. May nabanggit nga si Chief na hindi nya nabanggit ng araw na nag uusap kami, na may nakita nga raw baril sa bobong ng bahay, “Paltik”. Na sasampahan nga raw nila ng kaso na illegal possession of firearms. Kung ganun, nakahanap na naman sila ng pwede nilang ibintang sa kapatid ko. Tinanong ako ni Mr. Calvento kung may baril ba ang kapatid ko, sabi ko WALA. Nabanggit din ni Chief na in line of duty yon, nagkaroon daw ng shootout kaya aksidenting tinamaan ang kapatid ko. Hindi nya nabanggit sakin nang kausap ko sya na may shootout. Para po matapos dahil sa tingin ko ay hindi naman talaga nila aaminin dahil nga naman yon ay tauhan nila, kaya itutuloy ko ang demanda. Kung ayaw ng mga magulang ko ako ang mag dedemanda para sa kapatid ko. Ang naipayo lang sakin ni Mr. Calvento ay kausapin ko lahat ng mga tistigo at dapat magsalita sila. Ikwento lahat ng pangyayari. Sabi ko, sige po, gagawin ko pero bukas na gabi na eh. Magdadala na lang ako ng Digicam para naman may proweba. Sayang nga lang at hindi ko naisipang magdala noong araw na kausap ko sila. Kung tutuusin mababait naman silang kausap, kaya gusto ko makipagtulungan sa kanila dahil hindi pa raw nila ma identify kung sino ang bumaril o kung kaninong baril galing ang tumama sa bahaging likuran ng ulo ng kapatid ko.

May iniabot nga pala saking sobre. Header: HUSTISYA PARA SA LAHAT, para kay ATTY. FRANCISCO SANCHEZ III, District Public Attorney, Public Attorney’s Office Manila sa City Hall daw po iyon.

Nabanggit ko nga po kay Mr. Calvento na ang worried ko ay ang kaligtasan ng family ko. Pinagalitan pa ako. Sya sige po. Walang iwanan Sir Tony, Hanggang sa huli manalo matalo, lalaban po ako basta nasa likod ko lang kayo.

Maraming salamat po. Kahit nakakakaba sa Radyo, sobrang lamig doon nanginginig ako sa lamig pero okay lang at least may ginawa naman akong aksyon.

=========
Bukas po ang karugtong at idudugtong ko ulit kung anuman ang mga mangyayari.
Ang mga witness naman ang kakausapin ko sa Purok 3 Isla Putting Bato Tondo Manila. Good luck po sa lahat ng mga Biktima at kapag may katuwiran dapat po nating ipaglaban.

August 25, 2007

Malakas po ang loob ko dahil lahat ng mga nakakita ay mag sasalita sila. Patutunayan nila na maling mali ang mga pulis sa ginawa nila.


August 26, 2007

Kaninang hapon, dumalaw ako sa kapatid ko sa PGH, maya maya dumating ang kapatid ng hipag ko, ang sabi napanood daw nila sa GMA 7 na binalitang ang isa pang suspek sa napatay na batang natagpuang patay, ay kasalukuyang nag papagaling sa PGH na ang pangalan ay PIO Yanson Jr.

Kailan pa naging suspek ang kapatid ko? Binaril na nga ng walang kalaban laban suspek pa pala, at sasampahan pa daw ng illegal possession of firearms. Nag pantig ang tainga ko, kaya gumawa ako ng paraan para makarating kami ng hipag ko sa Channel 2, doon nag pa interview kami, at sinabi naming ang lahat ng nangyari, niyaya naming sila sa WPD pero hindi na kami bumaba, sila na lang ang nag interview kay Chief Yankiling. At ang sabi, nakitaan nga daw ng baril ang kapatid ko at pinalalabas na nanlaban ito. Shootout daw na nangyari. Samantalang ng August 22 kausap ko sila aksidente raw ang nangyari at tinatanggi pa na pinapipirma kami ng isang sulat ng pangakong hindi mag dedemanda na gawa nila.

Dinala ko ang mga reporter sa lugar sa Tondo kung saan naganap ang pamamaril sa kapatid ko. Doon kinuwento lahat ng biyanan ng kapatid ko ang nakita nila, kung saan pumwesto ang pulis na bumaril, kung paano sila lumusob doon. Tinanong pa kung ano daw ang kailangan nila pero ang sabi ng mga pulis wag kayong mangialam.

Ng araw ng Meyerkules na kausap ko si Yangkiling ang sabi in line of duty ang nangyari aksidente lang ang pagkakabaril sa kapatid ko. Ngayong mag dedemanda kami, pinalalabas nya na may nakitang baril sa kapatid.

Ayon sa biyanan ng kapatid ko at Ate ko, Dumating sila sa GAT kung saan dinala ang kapatid ko ng mga pulis, dahil ibang tao ang nabaril nila kayat sinugod nila ito sa Ospital ng GAT, pero ang sabi sa Hipag ko ay sumunod sa Tondo General Hospital. Naabutan nila ang mga pulis na nag uusap usap, ang plano ay papatungan ng baril ang kapatid ko at palalabasing nanlaban ito. Pinag mumura ng biyanan ng kapatid ko ang mga pulis, matinong tao yan binaril nyo na nga wawalanghiyain nyo. Mga gago talaga sila. Pero isa sa mga pulis na andoon ang umamin na atin atin lang daw, kami lang ang nagplano nito, atin atin na lang ito.

Mga walang puso kayong mga walang hiya kayo. Bakit ba hindi nyo kayang tumanggap ng pagkakamali nyo ha.

Akala nyo naman lahat ng ginagawa nyo ay tama.

Manghuhuli kayo, nag karoon kayo ng manhunt operation para sa 2 lalaking suspek pero ng mahuli nyo kulang naman pala kayo sa ebedensya, at dinamay nyo pa kapatid ko na ang tanging alam lang na kasalanan kaya tumakboa ay ang magbantay ng video carera. Tapos ngayon sasabihin nyo nanlaban at may baril?

Bwisit kayo. Wala na ba kayong maisip na ipanlulusot dahil sa kahihiyan at kapalpakan na ginawa nyo?

Matoto kayong tumanggap ng pagkakamali ninyo. Ano ba palagay nyo sa sarili ninyo ha. Kahit ano gagawin ninyo para lang maisalba ang dignidad ninyo.

Nakakaawang Nakakahiya kayo. Baka naman lahat ng mga nahuhuli ninyo at nababaril ay pinapalabas nyo lang na nanlaban ito? Hindi kaya?


Abangan na lang po ang kasunod na mangyayari, disidido po kaming magdemanda.

Sa TV patrol na lamang po. Masyado na maraming nangyayari.

Mga kaibigan kayo na lamang po ang humusga.

Hinihiling ko po ang inyong mga dasal para sa kaligtasan ng pamilya ko.

August 27, 2007

May text akong natanggap mula sa Tondo, may naghahanap na raw na mga pulis kay Ate Baby, biyanan ng biktima, dahil ito ay nagsalita sa mga pangyayari mula sa pinangyarihan hanggang sa ospital sa GAT sa Tondo Manila.

Ang biyanan at isa pang kasama niya ang mismong nakarinig na pinatungan lamang nila ng baril ang biktima. Mismong mga pulis ang nagsabi nito sa kanila. Atin atin lang daw.

Sa ngayon kahit ang biyanan ay nanganganib na ang buhay dahil pinaghahanap na ito ng mga pulis.

Sabi ko sa kanila, pag may pumunta at maghanap, itanong kung bakit nila hinahanap kung sinu man ang gusto nilang hanapin at pati pangalan. Kung may mga Kamera kayo dyan, kuhanan ninyo ang mga naghahanap naka uniporme man o sibilyan.





August 27, 2007 – 8:27 PM

Nais ko po lamang Humingi ng tulong na magiimbistiga para sa katotohanan lamang po.

REKLAMO: Pagkakabaril sa kapatid ko ng isang pulis.

August 18, 2007. Sa pagitan ng 1:00 ng hapon hanggang 4:00 ng hapon. Sa purok 3 Dulo Isla Putting Bato Tondo Manila.

PIO YANSON JR. – Binaril ng isang pulis sa ulo, tumagos ang bala sa bahaging likuran ng kanyang ulo.
Tanging ang alam na kasalanan ay ang pagbabantay ng video karera ng kanyang biyanan kaya sya tumakbo sa pag-aakalang ang video karera ang pakay ng mga nakasibilyang may mga baril.
Kasalukuyang nasa PGH at nagpapagaling.

WPD Homicide Division: Mga Nagkaroon ng Manhunt operaton.
May 2 kataong hinahanap ang isa nahuli pero dahil sa kakulangan ng ebedensya pinakawalan ito.
Napagkamalang si PIO Yanson ang isa nilang hinahanap kaya ng makitang tumakbo ito sa bubungan dahil may butas doon gawa ng pagkakasunog noon, ay binaril, sa una hindi tinamaan, umayos ng pwesto at sapul sa likuran ng ulo ng napagkamalang suspek.

PAKAY:
a. Raffy Nepa – nahuli rin ngunit dahil sa kakulangan ng ebidensya pinakawalan din.
b. Joe – Hindi ngayon Makita.

Pulis na Bumaril:
Ayon sa nakakita at sa mga taong nasa lugar ng pangyayari ay mataba.
Aya sabihin ni Chief Yangkiling ang pangalan, dahil di pa raw matukoy kung sino ang nakabaril.

Mga saksi:
Liza – Asawa ng biktima
Baby – Biyanan ng biktima
At iba pang mga kapitbahay na sa oras na iyon ay nandoon at may bata pa.

Nais ng Arreglo:
Araw ng Miyerkules:

Instpector : Jay Santos : Sya muna ang kumakausap samin habang wala pa si Chief Yangkiling. Mabait naman pong kausap, habang hinihintay namin si Yankiling. Concern naman sa kaligtasan ng kapatid ko. Kinukumusta pa ang lagay nito.


Chief Yangkiling:
Nag-aalala rin sa kapatid ko, nais din naman nila tumulong at nagbibigay din sila ng tulong pinansyal para sa gamot.
May inabot saking sulat, na pipirmahan ko o ng kapatid ko bilang assurance nila na hindi kami magdedemanda o magrereklamo. Sasama pa daw sya sa amin ng Nanay ko sa PGH para papirmahan sa kapatid ko. Kapalit ng pagpirma ang halagang 10 libong piso na nakahanda raw.
Tinanong ko kung ano pangalan ng nakabaril sa kapatid ko, ang sabi under investigation pa raw dahil hindi lang naman daw grupo nila ang pumunta doon, isa pa, marami daw sa lugar namin ang may baril.
Sabi ko po, wala po ng problema kasi kitang kita ng asawa ng hipag ko ang bumaril at ng mga bata doon at ang biyanan ng kapatid ko.sa katunayan, nakuha pa namin ang basyo ng bala 9mm yon.
Her say her say lang daw ang nalaman ko, kasi nga wala ako ng maganap iyon. Ang sabi ko kaya nga po ako nagtatanong kung ano ba talaga ang nangyari.
Kalimutan nalang daw namin ang nangyari, dahil in line of duty daw yon at aksidente ang pagkakabaril sa kapatid ko.
Bumalik ang usapan naming sa papel na nagsasalaysay na “ako si Pio Yanson nangangakong hindi magdedemanda dahil aksidente lamang ang pagkakabaril sa akin.”
Sagot ko naman, aksidente ho bang sapul sa ulo?
Yon na raw ang nasa isip ko kaya alisin ko raw yon, kasi nga daw in line of duty ang nangyari ay aksidente lang.
Ng araw ng Biyernes, lumapit ako kay kay Atty. Tony Calvento sa DWIZ, para humingi ng libring legal assistant or abogado.
Nakausap nila si Chief Yangkiling, Iba na ang sinabi nito,ito sabi nya, naka on air pa “ sa katunayan may nakita pang baril sa bobong ng bahay kaya ma chacharge si Pio Yanson Jr. ng illegal possession of firearms.
Sa TV patrol naman ang sabi nila, may shootout na nangyari, nanlaban daw si Pio Yanson Jr. kaya binaril.

Ano ho ba talaga ang totoo? Iba iba ang mga sinasabi ninyo. Gusto ko ng linaw sa nangyari, bakit nag karoon ng manhunt operation wala naman palang matibay na ebidensya kina Raffy Nepa at Joey? Nadamay na nga ang kapatid ko, gagawan nyo pa ng kung anong kwento?

Sana po mangibabaw parin ang katotohanan at maging patas sana ang hustiya sa ating lipunan.

Maraming salamat po,


Lilybeth V. Yanson
Kapatid ng Biktima
Nagrereklamo