ni Tetet Ranoco - Associate Producer
“Tetet, meeting tayo, kailangan nating magbrainstorm tungkol kay Cory. Gagawa tayo ng tribute para sa kanya.”
Tawag ito mula sa Executive Producer ko noon… naisip ko… naku ano naman kaya ang mai-co-contribute ko e bata pa ko nung namayagpag si Cory?
And so the meeting happened.
Tama nga ako, hindi ako maka-relate sa ibang mga bagay na pinag-uusapan sa meeting. Like meron palang tula na ginawa si Ninoy para kay Cory, may mga trivia pang binabato during brainstorming na hindi ko naman natutunan nung History classes ko. Kaya sabi ko tuloy sa sarili ko, ano ang maco-contribute ko sa meeting na ito?
Nung pinag-uusapan na yung tungkol sa pagkamatay ni Ninoy Aquino… biglang naglight up ang face ko! May mai-co-contribute na ako sa meeting na ito! At mas personal pa.
Kahit na nakalampin pa lang ako nung mga panahon ni Cory (dahil hindi pa noon uso ang diaper), may mga bagay pala sa buhay ko na maididikit kay Cory.
Ang aking Tatay, Bobby Ranoco, noong snap elections
Sa media rin nagtatrabaho ang Papa ko bilang photographer sa Reuters. Kaya naman noong binyag ko, natural lang na mga taga-media rin ang kinuha niya noon para maging ninong at ninang ko… mula sa mga photographer, cameraman at newscaster. Dinaig ko pa nga raw nun ang artista dahil aakalain mong may coverage nang araw nang binyag ko.
August 21, 1983 - Araw ng aking binyag at araw din ng kamatayan ni Ninoy Aquino
Ang nakakatuwa rito, nung moment na binibinyagan na raw ako biglang pumutok ang balitang binaril si Ninoy!
Opo, August 21, 1983 ang petsa nang binyag ko.
Kwento sa akin ng Mama ko, nawalang parang bula ang mga ninong at ninang ko dahil nagtakbuhan sila dun sa airport. Kaya ang resulta, kami-kami na lang daw ng nanay ko ang natira sa simbahan. At syempre iniwan din ako ng Papa ko nun dahil hindi rin siya papayag na wala siyang litrato ng historic moment na iyon.
Isa pang kaugnayan ng buhay ko sa buhay ni Tita Cory meron akong kapatid na Edsa baby. Mismong Feb 25, 1986 naman kasi nang ipinanganak ang bunso kong kapatid. Kaya as usual wala na naman ang Papa ko nun para samahan si Mama sa kanyang panganganak.
Nasa dugo na namin ang pagiging miyembro ng media
Back to the meeting, dahil sa mga naalala kong experiences, tinext ko ang Papa ko. “Papa, nagmemeeting kami tungkol kay Cory. May mai-input ka ba? Kasi bata pa ako nun e, kaya wala akong mai-contribute dito sa meeting. “
Nagreply ang Papa ko. “Anak, subukan mong itext ang ninong mo.”
Sabi ko “Huh? Sinong ninong? E wala nga akong kakilalang ninong ko”
Sagot ng Papa ko: “Si Ninong Baldo mo, official photographer ni Tita Cory. Siya lang ang may close encounter… at makakapagshare pa ng personal experiences yang Ninong mo. May ibibigay pa sa’yong mga litrato niya noon yun with Cory. Palagay mo anak?”
Sagot ako agad: “Naman Papa. Salamat!”
Ang tinutukoy ng Papa ko ay ang Ninong Val Rodriguez ko na nagta-trabaho na ngayon sa Philippine Star. Agad ko itong shinare sa mga ka-brainstorm ko. (marahil alam na nila ang tono ng pananalita ko ):
Ninong Val Rodriguez
“Ito po text ng Papa ko, official photographer ni Tita Cory. Mashe-share niya experiences pati exclusive photos niya with Cory.” Kasabay nito sa loob-loob ko, “Ayos may nacontribute din. Bonggang idea pa!”
Ang kaso nung tinext ko na Ninong ko, grabeng hirap niyang kumbinsihin! Siyempre pressured ako na kailangang mapapayag ko yun dahil nag-e-expect ang lahat maging ang mga boss na maiinterview siya.
Susko!
Kaya sangkatutak na beses ko siyang tinext. Pati Papa ko sabi ko itext niya na dahil nag-aantay ang crew buong araw para sa interview niya. Pero buong araw akong walang natanggap ng text sa Ninong ko.
Hanggang sa sabi ko sa Ninong ko, “Ninong, matagal naman na tayong di nagkikita e. di mo na nga ako nireregaluhan e… hehe… pamasko mo na sa akin to… bawi mo na sa lahat ng pagkukulang mo sa akin,hehe… sige na pumayag ka na.. nag-aantay po crew naming buong araw para ma-interview ka… sige na po ninong”
After a few minutes… sa wakas sumagot na rin ang ninong ko! Tumawag pa!
“Sige na sige na, papayag na ako,manang mana ka sa tatay mo ang kulit mo! Bukas 12 noon. Dalhan mo na lang ako ng burger king. Hehehe!”
Sinabi ko sa producer at researcher na assigned sa istorya na ito ang oras.
Sabi ko pa ‘wag silang malate dahil istrikto siya at baka mag-backout pa.
At naganap na nga nga ang interview.
Matapos nito, sabi sa akin ng producer na pumunta, ”Di naman suplado Ninong mo e, jeproks nga e. Tsaka mabait naman ah, umiyak pa nga sa interview e!“
Tama nga sya. Dahil nung napanood ko ang interview, tinext ko agad Ninong ko.
Sabi ko ”Ninong salamat po at naibahagi mo ang kwento mo, ang ganda po ng interview niyo.”
Sabay sumagot naman si Ninong. “Salamat din inaanak, maganda ang segment. Worth it naman pala yung pangungulit niyo sa akin. Hehehe!”
